De wekker gaat om zeven uur want we vertrekken vandaag naar Matsumoto. Doucen, aankleden en op weg om een ontbijtje te halen. We moeten ook geld halen dus dat doen we in de Family Mart in het hotel. Marcel heeft zijn pinpas vergeten, dus weer naar boven. Wil blijft beneden, en ziet dat deze Family Mart wel degelijk ontbijt-yoghurt heeft. We kopen voor de lunch nog een pakje sushi en voor Wil nog een grote beker koffie voor het ontbijt.


Na het ontbijt en tanden poetsen gaan de koffers dicht en wordt de rugzak gepakt.
Met de lift naar beneden, uitchecken en met de koffers verzamelen in de lobby.
Marcel gaat nog even naar de bakker voor een stokbrood.
De bus is inmiddels voorgereden dus de koffers inladen, instappen en op weg.
De chauffeur stelt zich voor als Mulatam, en onze gids van de eerste dag mevrouw
Kiniko-san is er ook weer bij.
Maria begint de reis weer met uitleg van de aankomende dagen, en welke excursies en evenementen er zijn die men kan reserveren.
- Vanaf het volgende hotel gaan we gebruik maken van het Takkyubin systeem
voor het koffertransport. Het is de bedoeling dat je eerst je koffer neerzet
en daarna pas gaat uitcheken etc.
- Vraag gegadigden voor een helikopter tocht boven Aso vulkaan. Vlucht 8 min
€75,- p.p. We zien er van af.
- We krijgen de JR pas, wat een papieren kaartje blijkt te zijn. Deze 'pas'
wordt gebruikt samen met de traject-kaartjes van de reis die je op een bepaalde
dag gaat afleggen. Maria bewaard de traject-kaarten tot op de dag zelf. Paspoort
meenemen want je kaarjes zijn gelinkt aan je paspoort.
- Theeceremonie Kyoto. Hebben we voor aangemeld.
- Wandeltocht met gids 2.5 uur 5500 yen
- Kimono diner in Osaka. Is in hotel. 5500 yen vrijdag na het klooster.
- Fooi voor gids is ondergrens 200 yen pp
De kabelbaan is erg druk, dus we gaan naar het Oyse park en hopen dat de wolken optrekken en Mt. Fuji zichtbaar is.
Om kwart ver tien houden we een koffiestop bij een grote uitspanning waar we ook eten voor de lunch kunnen kopen. Wij hebben al onze sushi en stokbrood, dus wij halen een lekker bakje koffie.






We vertrekken voor nog een rit van een uurtje, en Kinoko-san verteld weer de nodige wetenswaardigheden over Japan. Onder andere waarom er vrijwel nergens vuilnisbakken op straat zijn. Dit komt vanwege de terroristen aanval op 20 maart 1995 waarbij de terroristen gifgas in de vuinisbakken hebben verstopt. On de publieke onrust weg te nemen en om kans op herhaling te voorkomen heeft de overheid alle vuilnisbakken weggehaald, en dat is eigenlijk altijd zo gebleven.
Ze vertelde ook over de rode driehoeken die je op de verschillende flatgebowen op de ramen ziet. Deze driehoeken zijn een aanwijzing voor de brandweer en reddingsdiensten dat deze ramen vanaf de buitenzijde open gedaan of gebroken kunnen worden in geval van een noodsituatie.

Onderweg komen we ook het Maglev testtrack tegen (fotos) en Kiniko verteld ook over de Shinkansen treinen. De JR700 is haar favoriet.

We maken een stop aan het Kawaguchico meer om foto's te maken van mt. Fuji, maar de top is volledig in de bewolking gehuld. Kinoko verteld dat zijzelf in alle reizen nog nooit hier Fuji heeft gezien. 'She is very shy.' zoals zij zegt.

Tja .... dit is Mt. Fuji dan ...


Gelukkig trokken de wolken voor ons op en konden we een mooie foto maken (Echt niet!). Nou ja, zo ziet Fuji er dus uit op een mooie dag.
De omgeving is erg mooi. We snappen de vergelijking met de Alpen. Na twintig minuten stappen we weer in de bus. Onderweg zien wij nog een kleine rijst-oogstmachine waamee een man aan het werk is in een rijstveldje.


Marcel komt in gesprek met Mora Nuijens en Sander Krietemeijer. Haar neef blijkt ook bij Thales te werken: Frank Rulof. De wereld blijkt maar weer klein te zijn.
We hebben een lunch stop bij de 'Suwako' uitspanning langs de snelweg aan het Suwa meer. Je moet hier bij een automaat je bestelling intoetsen. Na betaling krijg je een bonnetje waarmee je naar de take gaat.



Wij hebben vanmorgen al sushi voor de lunch ingeslagen dus wij hoeven niets bij het restaurant te kopen. We hebben een uur de tijd, dus we gaan lekker op het terras zitten met uitzicht op het meer.



Als we de sushi op hebben blijven we nog lekker even zitten en lopen dan terug
richting bus. In de hal staat een automaat waar je heerlijke koffie kan kopen
met je Suica kaart.
Grappig hierbij is dat je op het scherm dankzij camera's in de machine het proces
van het zetten van de koffie kan volgen.

Om drie uur komen we aan in Matsumoto. We brengen onze koffer naar de kamer en verzamelen dan om naar het kasteel te lopen.


Het kasteel is vlakbij het hotel en is heel erg mooi. Leuk detail is dat het kasteel vijf etages lijkt te hebben maar in feite zijn het er zes. Deze verborgen etage was een grapje voor de eventuele aanvallers want hier waren de onderkomens van de krijgslieden van de shogun.




Op het bord staat: Do not enter the former Honmaru Palace site. Ze hebben op het gras de omtrekken van het vroegere paleis uitgezet.





Het is een bijzonder indrukwekkend kasteel. Een aantal delen staan nog in de
steigers vanwege de restauratie.
Voordat je naar binnen mag moet je je schoenen uit doen. Je krijgt een plastic
zak om ze in mee te nemen.

De rechterkant van het kasteel wordt 'Inui kotenshu' genoemd, wat zoiets betekent
als 'noord-west van de toren'. Dit gedeelte lijkt drie etages te hebben maar
het zijn er eigenlijk vier.
De dragende constructie bestaat lange houten palen die van het fundament helemaal
tot aan het dak lopen, dwars door de vloeren heen.
Het hoofdgebouw heeft ook een verborgen etage: Zes in plaats van de vijf die je van de buitenkant af kan zien.


Binnen is het een en al palen en hoeken, allemaal bedoeld om aanvallers af te remmen. Een bijzonder element is de 'Musha-bashiri' een vijftig centimeter dieper gelegen passage aan de binnenzijde langs de buitenmuur waar de samurai in volledig gevechts-tenue doorheen konden rennen om snel naar de andere zijde te kunnen gaan om een aanval af te slaan.

De verdediginswerken op de eerste etage zijn zeer divers: Verticale sleuven voor de boogschutters, schietgaten voor musketten en 'ishiotoschi', luiken waardoor je aanvallers die de muur proberen te beklimmen kunt bekogelen.



De mooie 'Shachi' beelden op de punten van het dak van het kasteel blijken pas in 1843 er op gezet te zijn.



De gevelborden (kabura-gegyo) hadden behalve een decorative functie ook nog een verdedigende functie.


Zo zien de shashi en de kabura-gegyo er op het dak uit.

Uiteraard was er de nodige wapentuig te bezichtigen.






De derde etage was de verborgen etage. De trappen tussen de etages waren ook een belangrijk onderdeel van de verdediging.



Na deze laatste, steile trap bereiken we de zesde etage.





Het uitzicht is prachtig.

Nog een paar mooie plaatjes van de buitenkant van het kasteel.



Rond vijf uur gaan we weer weg en lopen de stad in om een hapje te eten. We komen terecht bij een Italiaans restaurant "Bang! Bang!". Het kiezen van de wijn zorgt voor vermakelijke spraakverwarringen met Google translate als tolk. We bestellen een pizza zalm advocado cheese en een pizza schrimp garlic. Uiteraard met een biertje én met wijn. Op de achtergrond hebben we een ristgevend muziekje (not!). Eerst wordt de zalm advocado pizza uitgeserveerd, waarvan we punten op de kleine bordjes verdelen. Als we die op hebben komt de andere pizza. Vreemde manier van uitserveren maar het komt ons goed uit.


Opweg naar het hotel scoren we nog een flesje wijn bij een supermarkt. Op de
hotelkamer aangekomen gaan we eerst en vooral de rugzakken en de koffers klaarmaken,
want morgen ochtend worden de koffers meegestuurd met de Takkyubin naar Kyoto.
Dan even rustig napraten onder het genot van een glaasje en dan de mand in.
Dit was weer een welbestede dag.
